Co wiemy o Albanii poza tym, że to kraj bałkański, z dużą ilością bunkrów i dobrym koniakiem? Dzięki podróży do kraju przez dziesięciolecia odgrodzonego od świata żelazną kurtyną, wiem, że Albania warta jest odwiedzin, a jej mieszkańcy to niezwykle sympatyczni ludzie.
Albania – gościnny kraj Dowiedz się więcej »
Mieszkańcy Dżajpuru wciąż przychodzą do obserwatorium, by sprawdzić, czy układ gwiazd jest dla nich korzystny. W pałacu obok mieszka maharadża. Do pobliskiego fortu można pojechać na słoniu, a na ulicy za grosze kupić cenny kamień. Jestem w Radżasthanie, czyli Ziemi Władców, jednej z najciekawszych części północnych Indii. Tu przez setki lat zamieszkiwali Radżputowie
W stolicy Ziemi Władców Dowiedz się więcej »
To tu, jak wierzą Etiopczycy, znajduje się Arka Przymierza. Tu urodziła się legendarna królowa Saba. Wysokie stele nagrobne sprzed epoki chrześcijaństwa dowodzą o wielowiekowej kulturze Aksum. I choć samo miasto nie jest zbyt ciekawe, podczas podróży po Etiopii koniecznie trzeba do niego zawitać.
Miasto Królowej Saby i Arki Przymierza Dowiedz się więcej »
Mumtaz Mahal na łożu śmierci poprosiła męża, by zbudował jej piękny grobowiec. Mąż, Szach Dżahan, spełnił prośbę. W taki sposób w pierwszej połowie XVII wieku powstała w Indiach jedna z najpiękniejszych budowli świata.
Tadż Mahal – budowla miłości Dowiedz się więcej »
Głównym środkiem transportu są tu papirusowe łodzie – tankwy. Dzieci nimi płyną do szkół, a dorośli przewożą towary na sprzedaż. Jednak nie z łódek słynie jezioro Tana, lecz z tego, że w jego głębiach bierze początek Nil Błękitny.
U źródeł Błękitnego Nilu Dowiedz się więcej »
Gdy Rio Negro łączy się z Solimoes, by dalej tworzyć szeroką Amazonkę, przez kilkanaście kilometrów w korycie płynie woda w dwóch kolorach – czarnym i kawowo – mlecznym. Nie jest to jednak jedyny powód, by odwiedzić stolicę brazylijskiego stanu Amazonas, Manaus, która kiedyś była miastem ogromnego bogactwa, potem totalnej biedy, a dziś znowu jest jednym
Nad rzeką kawy z mlekiem Dowiedz się więcej »
Trudno mi uwierzyć, że jestem w Afryce. Wędruję pomiędzy pałacami, które przypominają trochę portugalskie, trochę arabskie budowle. Do tej pory w Etiopii spotykałam prawie wyłącznie skromne, drewniane okrągłe chatki – tukule. Nie więc dziwnego, że kompleks pałacowy wprawił mnie w osłupienie.
Afrykańskie pałace Gonderu Dowiedz się więcej »
Trudno było mi uwierzyć, że to nie kostiumowy film lecz rzeczywistość. Ludzie ubrani w kozie skóry, koraliki, bransoletki. Okrągłe chaty, w których wraz z liczną rodziną mieszkają zwierzęta. I wędrowcy, których z drewnem, wodą lub tylko kijem spotykało się przy całej trasie. Zapewne za parę lat etiopskie plemię Hamerów zmieni się nie do poznania. Na
Z wizytą u Hamerów Dowiedz się więcej »
Wodospady Iguazu w całej krasie Indiańska księżniczka właśnie tu odzyskała wzrok. Pierwszy w życiu widok oszołomił ją do tego stopnia, że zapomniała o tragicznej śmierci ukochanego. Nie dziwię się księżniczce, bowiem Wodospady Iguazu powalają na kolana najtwardszego estetę. Grzmiąca woda spadająca z setek katarakt, kolorowe tęcze unoszące się nad burzliwą tonią i otaczająca wszystko bujna
Tęczowe wodospady Dowiedz się więcej »
Wyobrażam sobie, jak w upale, powoli, dostojnie przed setkami lat do miasta wkraczały karawany pełne pozłacanych tkanin, jedwabiu, złota, srebra, porcelany. Na grzbietach wielbłądów i koni przewożono towary z Azji do Europy. Aby odzyskać siły i dokonać korzystnych transakcji, zatrzymywano się w Aleppo, zwanym także Halab. Dziś do miasta także przybywa codziennie mnóstwo kupców, biznesmenów,
Nie wyobrażam sobie, by mojito (czyt. mochito) mogło gdzieś smakować tak wybornie jak w ulubionym barze Ernesta Hemingwaya „La Bodeguita del Medio” w Hawanie. W małych pomieszczeniach unosi się siwy dymek z cygar, pomiędzy którym oczyma wyobraźni można zobaczyć samego wielkiego pisarza, który każdy dzień rozpoczynał od kawy, drinka i gazety siedząc przy jednym ze
Na mojito do Hawany Dowiedz się więcej »
Gdy jechałam pomiędzy brunatno – szarymi wzgórzami, nic nie wskazywało na to, że w jednej z miejscowości ujrzę „ósmy cud świata”. Wioska, jak wioska – złożona z okrągłych chat, na ulicach kozy, owce, krowy i dzieciarnia wyciągająca ręce po datki. Dopiero wędrówka po Lalibeli odkryła jej prawdziwy skarb – kościoły wykute w skałach. Nic dziwnego,
Lalibela – ósmy cud świata Dowiedz się więcej »
Mocny błękit nieba, granat wody i jasny brąz otaczających jezioro gór to barwy dominujące w jednym z najbardziej niezwykłych miejsc na świecie. Jezioro Titicaca, położone na granicy Boliwii i Peru, to marzenie wielu turystów. Wszak tutaj, według wierzeń Inków, narodziło się Słońce.
Boliwia – Jezioro Titicaca Dowiedz się więcej »
Pierwszy raz o rzece Kwai usłyszałam ponad 20 lat temu. Jako studentka uczestniczyłam w projekcjach filmów, których nie było w oficjalnym obiegu. Pamiętam, że film Davida Leana „Most na rzece Kwai” puszczano dla nas o siódmej rano. Gdy wyszłam z sali kinowej, byłam tak wstrząśnięta, że trudno było mi się skoncentrować na wykładach. Wciąż widziałam
Most na rzece Kwai Dowiedz się więcej »
