Podróże Globtrotera

Rafy koralowe, delfiny i diamenty  Jak wszystko prawie w Ziemi Świętej, także Ejlat ma bardzo stare, antyczne korzenie. Egipcjanie byli tu już 3,5 tysiąca lat temu, wydobywali rudy miedzi na terenie dzisiejszego parku Narodowego Timna, do dziś zachowała się tam świątynia poświęcona egipskiej bogini Hathor. W czasach króla Salomona był tu port handlowy zwany Ezion […]

Podróże kształcą. To fakt znany od niepamiętnych czasów, gdyż poznawanie innych miejsc oraz ludzi, ich obyczajów, tradycji, kultury, wiary, kuchni itp. wzbogaca wiedzę o bliższym i dalszym otoczeniu oraz, w szerszym spojrzeniu, również świecie.

Koserow to kurort na niemieckim wybrzeżu wyspy Uznam. A może się pochwalić najnowszym, a podobno i najpiękniejszym molo w okolicy. Można nim spacerować zaledwie od pierwszych dni lata ub. roku (2021), wychodzi na 290 metrów w morze i przybiera kształt fali.

Kowno, drugie pod względem wielkości, blisko 300-tysięczne miasto Litwy, jest w br., razem z luksemburskim Esch i serbskim Nowym Sadem, Europejską Stolicą Kultury 2022. Wszystkie trzy w rezultacie „kowidowego poślizgu”, gdyż ten zaszczytny tytuł miały nosić w ub. roku, ale ze względu na pandemię zarazy został, i przygotowane programy, przesunięty o rok.

Napisałem już w poprzednich odcinkach o rodzajach pamiątek i upominków z podróży oraz co i gdzie warto kupować. Teraz o miejscach szczególnie zasługujących na polecenie, trochę o sztuce targowania się i fotografowaniu oraz filmowaniu oglądanego oczyma i obiektywem.

Peenebrücke Wolgast – to most na Pianie (Peene), najbardziej na zachód wysuniętej z trzech, obok Świny i Dziwny cieśnin, przez które pchane przez Odrę wody Zalewu Szczecińskiego odprowadzane są do Bałtyku. Piana cieśnina, po niemiecku zwana Peenestrom, w odróżnieniu od wpadającej do niej rzeki Piany (Peene), znajduje się w całości na terytorium Niemiec. Oddziela ona

Pamiątki z podróży można, jak już wspomniałem, znaleźć, otrzymać, ale przede wszystkim trzeba kupić. Co, gdzie i jak, aby nie „wzbogacić się” o jakiś koszmarek lub tandetę, a także nie przepłacić? O tym będzie za chwilę. Ale na początek trochę osobistych doświadczeń, wspomnień i ciekawostek.

Lublana – stolica Słowenii, historyczne miasto nad rzeką Lublanicą, z pięknymi uliczkami, sklepami, wspaniałymi zabytkami i krajobrazami. Leży na miejscu rzymskiej Emony zniszczonej przez najazdy Hunów, Ostrogotów i Longobardów. Pierwsze zapiski o Lublanie pochodzą z 1144 r., kiedy miasto nosiło jeszcze nazwę Laibach. Średniowieczna Lublana niszczona była przez najazdy tureckie i trzęsienia ziemi.

Przywożenie pamiątek z podróży, zwłaszcza zagranicznych, ma wielowiekową tradycję. Z jednej strony pozwala, niekiedy na bardzo długo, przedłużyć wrażenia, lub, jako upominek, sprawić przyjemność, komuś bliskiemu. Z drugiej, chociaż coraz rzadziej, znaleźć coś naprawdę pięknego czy cennego.

To była udana, choć kłopotliwa organizacyjnie wycieczka. Zaczęłam ją na stacji kolejowej w Świnoujściu wsiadając – po przeprawie promowej – do pociągu do Międzyzdrojów.

Šolta, do której Dioklecjan w antycznych czasach płynął ze swojego pałacu 8 godzin, dzisiaj dostępna jest szybkim pomem w 20 minut. Tak niewiele czasu potrzeba współcześnie by dostać się… do raju! Wyspa była zamieszkana od czasów plemion Ilirskich. Później cesarz Dioklecjan hodował na niej ryby, czego świadkiem jest widoczny do dziś mur dzielący zatokę koło

Przed 30 laty, 8 grudnia 1991 roku, w pałacyku myśliwskim Wiskule (po białorusku Wiskuli) w Puszczy Białowieskiej, podpisany został Układ Białowieski – „Akt zgonu” ZSRR: rozwiązania „Nienaruszalnego Związku Wolnych Republik”, jak głosiły pierwsze słowa jego hymnu i utworzenie Wspólnoty Niepodległych Państw. Co ostatecznie zmieniło sytuację polityczną w Europie środkowej i wschodniej oraz potwierdziło upadek „Porządku

To bardzo widokowe miejsce. Nawet nie trzeba wieży, by zachwycać się widokiem ze wzgórza. Ale im wyżej wspinamy się na metalowo-drewnianą konstrukcję, tym robi się fajniej i ciekawiej. Wieża widokowa ponad wsią Bruśnik jest wysoka na 23 metry. Ma pięć tarasów, a najwyższa platforma znajduje się na wysokości 18 metrów.

Gdy Dušan Jurkovič (1868-1947), wybitny słowacki architekt, projektował ten cmentarz, pola i łąki sięgały pod sam szczyt. A gdy po wysiedleniach Łemków zbrakło tu ludzi, którzy uprawialiby pola, porosły je krzaki, potem drzewa. Dziś cmentarz ukryty jest w bukowym lesie.

Spływałam kiedyś Rospudą, zwiedzałam jej brzegi na rowerze. Wspominam to jako ciekawe przeżycie. Teraz przyszedł czas, by zajrzeć w nurt rzeki z drugiej strony – od ujścia, pod prąd.