Ukraina

Kilka kilometrów od ostatniej na Lewobiereżju (Lewym Brzegu Dniepru – tak nazywa się potocznie ta część miasta) stacji kijowskiego metra „Lisowa” (Leśna), w Bykowni przy ruchliwej szosie do odległego o 15 km od stolicy, niespełna 90-tysięcznego miasta Browary, rozciąga się duży kompleks leśny. A w nim znajduje się miejsce pamięci stalinowskich zbrodni – Narodowy Rezerwat […]

Ponad 800 m² staroruskich fresków z XII wieku o unikalnej tematyce. 2000 m² wspaniałych malowideł ściennych z końca XIX w., dzieł wybitnych artystów, m.in. rosyjskiego z polsko–duńskim rodowodem Michała Wrubla. Mimo barokowej przebudowy w XVII w. praktycznie z niezmienionym układem wnętrz. Historyczna nekropolia książąt czernihowskich, w której pochowano m.in. jej fundatora ks. Wsiewołoda Olgowicza (1084

Miejsce to, najstarsza zachowana w Europie wschodniej świątynia prawosławna, a zarazem wspaniały, liczący niemal dziesięć wieków zabytek architektury i sztuki od czasów Rusi Kijowskiej po XVIII wiek, ma w sobie jakąś magię. Chyba nie tylko dla mnie, chociaż to od niej zaczęła się, niemal sześć dekad temu i trwająca nadal, moja fascynacja Kijowem. Pamiętam ten

Gdyby te skarby, a przynajmniej najważniejsze z nich, bo są ich tysiące, pokazać w Paryżu, Berlinie, Londynie, czy którymś z innych dużych miast europejskich lub północnoamerykańskich, tłumy chętnych obejrzenia ich oraz zapłacenia za to, ustawiałyby się w długich kolejkach. Tu w Kijowie, w szczycie turystycznego sezonu, spotykam w trakcie dwu pobytów w Muzeum Istorycznych Kosztownosti

Pazerni deweloperzy i skorumpowani urzędnicy nie oszczędzili nawet historycznej, głównej ulicy Kijowa, Cheszczatyku! Chyba zresztą najkrótszej, zaledwie około kilometrowej długości, w europejskiej dużej stolicy. Wprawdzie przy niej na razie nie wybudowano niczego nowego, gdyż pusty plac po budynku obok hotelu „Dnipro” i placu Europejskiego, w czasach sowieckich Komsomolskiego, od paru lat stoi pusty, bo wokół

Setki nowych gmachów użytku publicznego i biznesowych oraz budynków mieszkalnych. Niezliczone odnowione zabytki i wyremontowane ulice oraz zmiany w sieci handlowej i usługowej ich parterów. Liczne zmiany nazw ulic i placów. Usunięte po-komunistyczne pomniki oraz ustawione nowe. Tętniąca życiem wielka, 4-milionowa stolica europejskiego kraju będącego faktycznie w stanie wojny z sąsiadem z północy i wschodu.

Miłośnicy skoków narciarskich, szczególnie popularnych współcześnie dzięki osiągnięciom Adama Małysza, mogą być zaskoczeni informacją, że ich polską kolebką było nie Zakopane, nie mówiąc już o Wiśle, ale Wschodnie Karpaty. Pierwsze na ziemiach polskich zawody w tej dyscyplinie odbyły się bowiem w 1907 roku w Sławsku (Sławsko, po ukraińsku Sławśke, w rejonie (powiecie) skolskim, obwodzie iwano-frankiwśkim

Uzdrowiskowa kariera tej huculskiej wioski położonej w malowniczej karpackiej dolinie Prutu na wysokości 500 – 600 m n.p.m. rozpoczęła się po wybudowaniu w latach 1890 – 1895 roku linii kolejowej ze Stanisławowa, obecnie Iwano – Frankiwśka, do Woronienki.   I rozwinęła na początku, a zwłaszcza zaś w latach 30-tych XX wieku, gdy około 10-tysięczne dziś

Około 40 – 50 km, w zależności od tego, którędy jechać, na południowy wschód od Lwowa, między 4-tysięcznym miasteczkiem Bóbrka ( ukr. Bibrka) i 7-tysięcznymi Przemyślanami (Peremyszlany) , leży mające obecnie niespełna tysiąc mieszkańców miasteczko, raczej wioska, Świrz. Nad stawem oraz rzeczką o tej samej nazwie, dopływie Gniłej Lipy (Hnyła Łypa), a wraz z nią

    Z zamkowego wzgórza położonego dosyć daleko od nurtu Dniestru patrzę na Halicz. Niewielkie, sześciotysięczne dziś miasto rejonowe (powiatowe) w obwodzie (województwie) iwano-frankowskim na Ukrainie. Położone niespełna 30 km na północ od jego centrum administracyjnego, dawnego Stanisławowa, w kierunku Lwowa. Usiłuję, bezskutecznie, dostrzec chociażby ślady jego sławnej przeszłości. Było przecież stolicą jednego z najważniejszych

  Pośrodku dużego, jak na dawne galicyjskie miasteczko, rynku zamienionego w skwer, na kilkumetrowej kolumnie wznosi się nadnaturalnej wielkości, ponad 3-metrowy posąg Roksolany (1500-1558). Jednej z najbardziej znanych, zwłaszcza dzięki książkom i telewizyjnemu serialowi, tureckich sułtanek. Pochodzącej podobno właśnie stąd, z Rohatyna.

    Z trzech muzeów istniejących w Kołomyi: Narodowego Sztuki Ludowej Huculszczyzny i Pokucia, Pisanek oraz Krajoznawczego, szczególnie cenne i warte poznania zbiory znajdują się w tym pierwszym. Mieści się ono w dużym, jednym z najładniejszych w mieście, dwupiętrowym narożnym gmachu w centrum, przy ul. Teatralnej. Zaprojektowanym w 1894 roku przez architektów: N. Krzyczkowskiego i

  Duża drewniana cerkiew zbudowana z potężnych bali na planie krzyża, z centralną ośmioboczną, przysadzistą wieżą, kryta gontami i z czterema niewielkimi zielonymi kopułkami, robi wrażenie. Jest nie tylko najcenniejszym i najstarszym zabytkiem architektonicznym Kołomyi, ale również jedną z najpiękniejszych starych świątyń Pokucia i Huculszczyzny. Wzniesiono ją w 1587 roku p.w. Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy na

  W niewielkiej, otoczonej porośniętymi lasami dolinie na przedgórzu wschodnio – karpackich Gorgonów i w pobliżu 3-tysięcznej wsi Maniawa w obwodzie (województwie) Iwano-Frankiwskim (d. Stanisławów), znajduje się dawny skit, obecnie klasztor Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego. Skit, określenie pochodzące z greki, oznacza miejsce odprawiana pokutnej ascezy, czyli pustelnię. Tutejszy od wsi nazywany jest Maniawskim i

  W 1962 roku, z okazji 300-lecia założenia miasta, władze zmieniły jego starą polską nazwę Stanisławów, a ściślej zmodyfikowaną w 1939 r. przez radzieckich okupantów wersję Stanisław, na Iwano-Frankiwśk. Na cześć największego ukraińskiego pisarza przełomu XIX i XX wieku Iwana Franka (1856-1916), z pochodzenia zresztą pół Polaka i pół Niemca, piszącego w trzech językach. Który