Azja

W okolicach przemysłowego (huta miedzi) miasta Aławerdi w marzie (prowincji) Lorri na północy Armenii, w pobliżu jej granicy z Gruzją, znajdują się dwa sławne, zabytkowe monastyry Hachpat i Sanahin wpisane na Listę Dziedzictwa UNESCO. Ale są również inne, wśród których szczególnie ciekawy jest niegdyś klasztor, a obecnie przede wszystkim bazylika p.w. Najświętszej Mari Panny we […]

Jedziemy na północ. Drogi mają niezłą, asfaltową nawierzchnię, przeważnie nową, chociaż są kręte, zakosami wspinają się na przełęcze, aby z nich opadać w dół. Widoki są piękne. Góry pokryte zieloną roślinnością aż do szczytów, z niezliczonymi urwiskami, wąwozami i zapadlinami. To tam, w okolicach przemysłowego (miedź) miasta Aławerdy w graniczącym od północy z Gruzją regionie

Znalezienie zabytkowej świątyni św. Zorawora (Surp Zorawor Astvatsatsin) w Erywaniu wymaga trochę wysiłku. Mimo iż brak jej na liście głównych atrakcji armeńskiej stolicy, wyraźnie zaznaczono ją na turystycznych planach miasta. Stoi na obrzeżu centrum, w jego północno – zachodniej części, niedaleko od pryncypialnej alei Masztoca. Ale po środku czworoboku ulic, z zaułkami, jak gdyby na

Przy dobrej pogodzie i widoczności, z Erywania widać wznoszący się na południe od stolicy ośnieżony, odległy o kilkadziesiąt kilometrów szczyt biblijnej, a dla Ormian świętej góry Ararat (6137 m n.p.m.), utraconej przed wiekiem na rzecz Turcji. Patrząc natomiast na północny zachód, z wielu miejsc można zobaczyć najwyższą górę, a ściślej masyw kraju w jego obecnych

W centrum Erywania, przy zbiegu ulicy Abowiana (Abovyan) i alei Sajat – Nowa (Sayat-Nova), stoi, nieco cofnięty od narożnika, niezwykły świątynny tandem. Maleńka, wielkości kaplicy, z poczerniałymi od starości ścianami z niegdyś różowego tufu wulkanicznego, Katogike (Katoghike St. Astvatsatsin) p.w. Matki Bożej. I znacznie większa od niej, nowiutka, chociaż w tradycyjnym od wieków w Armenii

Przy jednej z głównych ulic Erywania, alei Mesropa Mesztoca – twórcy w IV w. n.e., ormiańskiego alfabetu, uwagę zwraca duży portal z bramą wejściową, wyłożony we wschodnie wzory geometryczne kilkubarwnymi płytkami z majoliki. To wejście do jedynego zachowanego w armeńskiej stolicy Błękitnego Meczetu. Nazywanego po arabsku Gok Jami, chociaż jest on świątynią perską. W ciągu

Niemal idealnie na osi północ – południe, jaką w stolicy Armenii wytyczają aleje: Północna i, z przerwą na centralny plac Republiki oraz jego okolice, Tigran Mets, a stoi również gmach opery i położny jest plac Francuski, znajduje się niezwykły obiekt. Kaskada, czyli Centrum Sztuki Gerarda L. Cafesjiana. W dolnej części rozpoczyna się ono przy ul.

W południowo wschodniej Armenii, w pobliżu miasta Goris w prowincji (marzer) Sjunik, parę kilometrów od granicy kraju za którą leży Arcach – Górski Karabach, znajduje się niezwykła skalna wieś Chndzoresk. Jeden z najcenniejszych tutejszych zabytków historycznych, archeologicznych i etnograficznych. Położona jest ona na zboczach ciągnącej się na przestrzeni 3 kilometrów górskiej grzędy, poprzecinanej głębokimi wąwozami

Zamieszczamy drugą część szalenie ciekawej biografii reżysera Siergieja Paradżanowa, ormiańskiego twórcy urodzonego w Tbilisi w Gruzji, a związanego nie tylko z nią, ale również z Armenią, Rosją i Ukrainą, oraz relację z domu – muzeum poświęconego mu w Erywaniu. Był on nie tylko filmowcem – także autorem scenariuszy, ale i nowel oraz artystą uprawiającym cenione

    Na zachodnim obrzeżu centrum Erywania, przy ulicy Dzoragiugh 15 biegnącej wysokim skrajem głębokiego i szerokiego wąwozu, dnem którego płynie rzeka Harazdan, z widokiem na stadion „Pazdan” i słynną fabrykę koniaków Ararat, stoi duży, piętrowy dom o architekturze trochę odbiegającej od otoczenia. Mieści się w nim jedno z najważniejszych, szczególnie wartych poznania, muzeów stolicy

Na mapie turystycznej Armenii, którą otrzymuję w hotelu widzę, poza stołecznym Erywaniem, 50 przedstawionych w postaci ich miniaturowych rysunków, najważniejszych zabytków i wartych poznania miejsc oraz obiektów kraju. A także kilkanaście w przyległym do niego Arciachu – Górskim Karabachu. Wiele innych zaznaczonych jest tylko kropkami i nazwami. Sporo z nich zdążyłem już poznać podczas poprzednich