Autor: Cezary Rudziński

Mityczna para ptaków hamsa podobnych do kaczek: mniejszej samicy siedzącej na grzbiecie samca, jest tutaj wszędzie. W herbie ponad 250-tysięcznego Bago, w reklamach, pamiątkach, legendzie o jego powstaniu, a także… opinii Birmańczyków o tutejszych kobietach.   Mężczyźni z Bago uważani są za bardziej rycerskich, delikatniejszych wobec kobiet niż mieszkańcy innych regionów kraju. Ale… ci „obcy”

Potężny, o wadze ponad 610 ton, pokryty złotem kamień ze zbudowaną na nim stupą, zawieszony nad przepaścią wygląda, jak gdyby miał za chwilę zwalić się do niej.     Opierając się na skale zachowuje jednak, pomimo ruchów tektonicznych, równowagę zapewne od milionów lat. Utrzymując także, od wieków, wzniesioną na nim stupę.   Mimo dwukrotnych badań

Z oddali wygląda to jak zwarty, wyłaniający się z płaskowyżu niewielki, kamienny las. Lub szeregi ogromnych żołnierzy z bagnetami na karabinach. W tle widzę góry i błękitne niebo pokryte białymi obłokami.   Na pierwszym planie zaś trochę pożółkłą łąkę przecięta wstęgą asfaltowej ścieżki. W lesie tym nie ma jednak drzew. W równych szeregach stoją, jedna

Legenda głosi, że gdy w ten region południowo – wschodniej Azji, w dolinę rzeki Irawadi i nad górskie jezioro Inle dotarł w trakcie swojej wędrówki lud Intha, ziemie były już zajęte przez wcześniejszych przybyszów.   Swoje siedziby postawili więc na wodzie jeziora. Po nich uczynili to również: ludzie Pa-O, Taung Yo, Danu, Kayah, Danaw.  

Widok jest fantastyczny, niepowtarzalny nigdzie na świecie. Stoję na górnej platformie świątyni Dhammayangyi w pobliżu pierwszej stolicy średniowiecznej Birmy – Paganu, zwanego też Baganem lub Puganem. Obecnie Strefy Archeologicznej o powierzchni 42 km kw. znajdującej się na Liście Dziedzictwa UNESCO.   W dali, na zachodzie, wyróżniają się m.in. pagody Szwesandaw ( Shwe San Daw ),

Wczesny poranek jest trochę mglisty. Musimy jednak wypłynąć wcześnie aby do celu – historycznego miasta Pagan (Bagan) dopłynąć przed zmierzchem. Mandalaj, z którego wyruszamy, dzieli od niego szosą niespełna 280 km.   Samolotem 25 minut lotu. Autobusem co najmniej 7 godzin. Autokarem turystycznym nieco krócej. O pociąg lepiej nie pytać. To jeden z najwolniejszych i

W centrum północnej Birmy, nad jej główną rzeką Irawadi płynącą spod himalajskich szczytów na południe do Oceanu Indyjskiego, w okolicach ostatniej królewskiej stolicy kraju – Mandalaj, jest kilka starych, zabytkowych miejscowości.   W przeszłości najważniejszą z nich była Amarapura (Amayabuya) leżąca niewiele ponad 10 km na południe od Mandalaj i podobnie jako ona, również krótkotrwała

Z wieży obserwacyjnej pałacu w sercu „Złotego Miasta” patrzę na panoramę Wzgórza Mandalaj. Miejsca, którego będąc w ostatniej królewskiej stolicy Birmy, pominąć nie sposób.   Rozpoczyna się ono kilkaset metrów na północ od murów obronnych fortu i wznosi 240 metrów ponad miastem, obecnie z górą milionowym i drugim pod względem liczby mieszkańców w kraju.