Czechy

Widok od strony Drogi Pielgrzymów jest imponujący. Szczyt mającego 382 m n.p.m. pagórka u podnóża Wysokich Jesioników zajmuje kościół z dwiema wieżami oraz piętrowymi skrzydłami tworzącymi fronton o długości 97 m. To morawska perła barokowej architektury i sztuki, leżące 8 km na południowy wschód od centrum od 100-tysięcznego Ołomuńca sanktuarium Nawiedzenia Maryi Panny Svatý Kopeček. […]

Środkowe Morawy oraz Jesionki były głównym celem kolejnej w br. dziennikarskiej międzynarodowej podróży studyjnej zorganizowanej przez Czech Tourism. W blisko 20-osobowej grupie dominowali Hiszpanie z różnych miast i regionów tego kraju. Była również szóstka dziennikarzy polskich: z Gdyni, Poznania i Warszawy oraz trójka Słowaków z Bratysławy. Program, tradycyjnie już, rozpoczął się w Pradze, gdzie gospodarze

Kilkaset metrów na wschód od renesansowego (Lista Dziedzictwa UNESCO) zamku w Litomyszlu, rodzinnym mieście jednego z dwu największych kompozytorów czeskich Bedrzicha Smetany oraz niedaleko od nazwanego jego imieniem centralnego placu tego 10-tysięcznego miasta, stoi skromny parterowy domek kryjący w sobie jedno z najbardziej niezwykłych muzeów sztuki. To w nim, przy ulicy Terezy Novákove 75, mieści

Trzeci dzień tej podróży studyjnej okazał się jeszcze bardziej intensywny niż poprzedni. Najpierw pojechaliśmy do Kunĕtic, położonych kilka kilometrów na północ od Pardubic. Na wznoszącej się tam około 80 metrów nad płaską okolicą Kunĕticke Hore, czyli Górze, na wysokości 307 m n.p.m., stoi XV – wieczny zamek. Z 17 obiektami zalecanymi do zobaczenia oraz Muzeum

Nad Wełtawę, Łabę, Metuję, Orlicę, Knieżnę, Cidlnę i kilka innych mniejszych czeskich rzek, a przede wszystkim do znajdujących się tam zamków, pałaców, świątyń, muzeów i innych ciekawych turystycznie miejsc, prowadziła trasa czterodniowego wyjazdu studyjnego dla dziennikarzy, zorganizowanego przez Czech Tourism. Bardzo ciekawego, nie tylko dla mnie, chociaż wyjątkowo intensywnego. Do tego stopnia, że chociaż jeździliśmy,

  W pokrytych szklanymi taflami ścianach długiego na dziesiątki metrów, jednopiętrowego nowoczesnego budynku odbijają się, jak w lustrze, stalowe konstrukcje dawnej huty żelaza „Vitkovice” w Ostrawie. To chyba niezamierzony kontrast, a zarazem symbol. Z jednej strony stoi ogromny poindustrialny kompleks z XIX – XX wieku. Z drugiej, za tą szklaną fasadą, coś z XXI wieku.

W pochmurne przedpołudnie wielka plątanina pordzewiałych konstrukcji, rur, przewodów i zbiorników wydaje się czarna. A przede wszystkim niesamowita. Przynajmniej dla ludzi nieobytych z industrialnymi pejzażami. Dopiero gdy przez chmury zaczynają przebijać się promienie jesiennego słońca dostrzegam barwy oraz fragmenty tego niezwykłego kompleksu. Jestem w dawnym przemysłowym gigancie, hucie i kopalni węgla Vitkovice w Ostrawie, na

Na niewysokim wzgórzu u zbiegu rzek Ostrawica i Luczina we wschodniej, prawobrzeżnej części Ostrawy, zaledwie kilkanaście kilometrów od granicy z Polską, stoi zamek nazywany współcześnie Śląskoostrawskim – Slezskoostravsky hrad. Do 1919 roku zaś, podobnie jak obecna dzielnica, w przeszłości zaś samodzielne miasto Polska Ostrawa, Polskoostrawskim. Większa, zachodnia część Wielkiej Ostrawy, utworzonej w roku 1941 z

Zaledwie kilkanaście kilometrów dzieli Ostrawę, miasto trzecie w Czechach pod względem liczby ludności, od granicy z Polską. Położona na styku trzech krain: Śląska Cieszyńskiego, Śląska Opawskiego i Moraw, przy północnym wejściu do Bramy Morawskiej oraz u ujścia do Odry rzek: Opawy i Ostrawicy, przez wielu uważana jest za mało ciekawe miasto przemysłowe. Porównywane, nie tylko

Im bliżej celu, tym jedzie się coraz trudniej. Boczne wąskie drogi wypełnione są rowerzystami – od kilkuletnich dzieci po ludzi w mocno dojrzałym wieku – oraz pieszymi zdążającymi na ten gigantyczny piknik dla całych rodzin, jakim są doroczne Dni NATO w Ostrawie. Wielki, organizatorzy twierdzą nawet, że największy w Europie, przegląd sił bezpieczeństwa.

Na wysokiej litej skale opadającej stromo do płynącej w dole rzece Ohrzy wznosi się kamienny, jeden z najstarszych w Czechach, zamek Loket. U jego podnóża leży 3-tysięczne miasteczko, dawne podgrodzie, w przeszłości też otoczone murami. Zamek zbudowano w wyjątkowo dogodnym do obrony miejscu. W zakolu rzeki opływającej go niemal dookoła i pozostawiającej tylko niewielki skrawek

Po grubo ponad półwieczu, jakie upłynęło od mojej poprzedniej wizyty tutaj w ramach studenckiej wymiany uniwersytetów: warszawskiego i praskiego, jestem znowu, tym razem na ponad tydzień, w Karlowych Warach (po czesku Karlovy Vary, po niemiecku Karlsbad). Leżącym około 120 km na zachód od Pragi największym, obecnie około 54-tysięcznym i najsłynniejszym czeskim kurorcie. A zarazem jednej

W zachodniej części Hradczan, przy placu Loretańskim, naprzeciwko monumentalnego pałacu Czerninów, siedziby czeskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, stoi wzniesiony kilkadziesiąt lat wcześniej przepiękny barokowy kompleks sakralno – muzealny Praska Loreta zajmujący całą wschodnią pierzeję placu.   Jego fundatorką była czeska arystokratka Katarzyna z Lobkovic. Wzniesiono go w latach 1629 – 1631, a więc wkrótce po zwycięstwie

Gęsto zabudowane historycznymi gmachami zbocza opadającego do Wełtawy wzgórza, z wyróżniającą się zieloną kopułą kościoła św. Mikołaja na Małej Stranie oraz dominantą – Hradem, czyli zamkiem oraz wieżami gotyckiej katedry św. Wita, to najbardziej znany i popularny widok czeskiej stolicy, Pragi. Szczególnie piękny w godzinach przedpołudniowych, w słonecznym oświetleniu, widziany z kamiennego, XIV-wiecznego Mostu Karola,

  Staromiejska część czeskiej stolicy, zwarta, pełna zabytków oraz duża jak na założenie średniowieczne, jest chyba nie tylko dla mnie najpiękniejszą w Europie, przynajmniej wśród stolic jej państw. Stanowi też główny cel zwiedzania wśród tutejszych atrakcji turystycznych. Obok, oczywiście, Hradu – zamku i otaczającej go dzielnicy Hradczany oraz dawnego podgrodzia – Małej Strany, położonej na