Autor: Cezary Rudziński

Niespełna 90 km na południe od centrum Kijowa leży ponad 200–tysięczne dziś, przemysłowe miasto Biała Cerkiew. W przeszłości twierdza na najdalszych kresach I Rzeczypospolitej, o staroruskim rodowodzie.   Założył ją bowiem w 1032 roku, jako obronny gród Juriew, książę kijowski Jarosław Mądry aby bronił stolicy Rusi przed najazdami koczowników. W 1050 roku wzniósł w niej […]

Od stuleci Kijów jest miastem złotych kopuł soborów, cerkwi i monasterów. Już w średniowieczu, w czasach gdy był stolicą Rusi Kijowskiej, ich liczbę określano w setkach. Niemiecki średniowieczny kronikarz Thietmar wspomina o 400.   Ale w szczytowych okresach rozwoju miasta było ich więcej. Większość najstarszych, poza kilkoma kamiennymi, nie przetrwała wrogich najazdów. Zwłaszcza najbardziej tragicznego

Gdy jedzie się trolejbusem z Majdanu Nezałeżnosti przez Łukianiwkę i Tatarkę w kierunku Kureniwki, zaraz po stromym zjeździe Podilśkym Uzwizem do ulicy Frunzego wyłania się po lewej stronie stadion Spartaka.   To rejon dotknięty największą, ukrywaną przed światem przez dziesięciolecia, tragedią w powojennej historii Kijowa. Ale o tym za chwilę. Zaś ponad konarami drzew porastających

Ile razy jestem na placu Sofijskim, a zdarza się to po kilka – kilkanaście razy w trakcie każdego tu pobytu, przypominam sobie upalny dzień w końcu maja 2000 roku.   Przyjechałem do Kijowa po raz pierwszy od bardzo jak na mnie dawna, po długiej, bo niemal trzyletniej przerwie. Zatrzymałem się u przyjaciół w centrum i

Na naddnieprzańskiej równinie, u podnóża Wołodimirśkoj Hirki – Włodzimierskiej Górki, Góry Zamkowej i innych wzgórz, na których stał stary kijowski gród, a później rozwinęło się miasto, znajduje się równa mu wiekiem, a więc licząca także ponad 1,5 tysiąclecia dzielnica, w przeszłości samodzielne miasto, Podół – po ukraińsku Podił.   Rzadko odwiedzana przez turystów wpadających do