Podróże Globtrotera

Pandemia koronawirusa spowodowała nieoczekiwane zmiany na polskich granicach. Na jej początku opublikowaliśmy relację z pogranicza polsko – czeskiego w Dolinie Kłodzkiej. Obecnie zaś refleksje z dawnej „granicy przyjaźni” na Nysie Łużyckiej w Zgorzelcu, o której po wejściu Polski do strefy Schengen praktycznie zapomnieliśmy.

Idę przez świerkowy las. Pod stopami miękko, jakbym szła po grubym dywanie. Cała ścieżka wysypana jest świerkowymi igłami. Igły leżą wszędzie, przykrywają kamienie, zasypują całą ziemię. Ten las umiera. Im dalej zagłębiamy się w góry, tym igieł pod nogami mniej, tym więcej suchych drzew. Wreszcie innych już nie ma.

To jedno z ciekawszych miejsc do wiosennych wędrówek nad Biebrzą. Co prawda chcieliśmy dość tu czerwonym szlakiem ze wsi Gugny, ale wiosenne rozlewiska powstrzymały nasza wędrówkę. Zaatakowaliśmy wiec pętelkę z drugiej strony.

Nasze granice, podobnie jak wielu innych krajów, są już zamknięte ze względu na pandemię koronawirusa. A jak sytuacja wyglądała na granicy polsko – czeskiej „za pięć dwunasta”? Oto relacja:

Na styku trzech polskich krain historyczno – geograficznych: Mazowsza, Lubelszczyzny i Podlasia, leży nieco ponad 4-tysięczne miasto Żelechów. Z blisko siedmiowiekową przeszłością, w tym kilkuset lat żydowskiego sztetlu – miasteczka, w którym w 1939 roku mieszkało ponad 9 tys. ludności, głównie wyznania mojżeszowego.

Pierwszymi zakonnikami chrześcijańskimi w Polsce byli benedyktyni. Jordan, pierwszy biskup w naszym kraju, który towarzyszył czeskiej księżniczce Dubravie (Dąbrówce), żonie Mieszka I. A także pierwszy męczennik, biskup praski św. Wojciech (Adalabert). Po nich przybywali inni, zakładając klasztory w Lubiniu, Tyńcu, Sieciechowie, Mogilnie, Płocku i na Świętym Krzyżu. Obecnie czynne są trzy. Benedyktyńskich mnichów sprowadzali książęta

Pierwszy polski noblista w dziedzinie literatury (1905) Henryk Sienkiewicz (1846-1916) urodził się w dworku dziadków po kądzieli, a ściślej babki Felicjanny Cieciszowskiej, w niewielkiej wsi Wola Okrzejska w powiecie łukowskim, na styku Podlasia, Lubelszczyzny i Mazowsza, obecnie w woj. lubelskim. Od 1965 roku w dawnej dworskiej oficynie, w której przyszedł na świat przyszły pisarz, znajduje

   Celem pierwszego w 2020 roku studyjnego wyjazdu członków Stowarzyszenia Dziennikarzy – Podróżników „Globtroter” była wieś Trojanów położona niespełna 100 km od Warszawy, na skraju Mazowsza, tuż przy jego granicy z Lubelszczyzną. A ściślej tutejszy dwór Trojanów, obecnie Resort & SPA Talaria, na zaproszenie prezesa jego zarządu, Bogdana Talarka. Jak zwykle z wypadami do ciekawych

Po 150 latach przerwy Czerwińsk nad Wisłą od 1 stycznia 2020 r. odzyskał status miasta. To niespełna 1,1–tysięczne miasteczko położone na prawym brzegu rzeki między Modlinem i Płockiem, szczyci się jednym z najcenniejszych na Mazowszu zabytków romańsko – gotyckich: kościołem p.w. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny z klasztorem zbudowanym przez kanoników regularnych św. Augustyna.

Po metodycznym zwiedzaniu gruzów antycznego miasta Syrakuzy błąkamy się po starym mieście położonym na wyspie Ortygia. Wędrujemy wzdłuż brzegu morza, zaglądamy do twierdzy.

Na wysokiej skale wzgórza Zobor dominującego nad rzeką Nitrą wznosi się zamek ze średniowiecznym rodowodem oraz niezwykła katedra, będąca połączeniem trzech wcześniejszych kościołów. Jest to, wraz z umocnieniami, największy średniowieczny zamkowy kompleks architektoniczny Słowacji, a zarazem jeden z pierwszych zaliczonych u naszych południowych sąsiadów do pamiątek narodowych najwyższej rangi.

Na ścianie piętrowego domu koło stacji autobusowej w centrum rejonowego (powiatowego), 40-tysięcznego Włodzimierza Wołyńskiego, uwagę przyciąga jego duża, historyczna panorama. Tak to miasto wyglądało, w oczach współczesnych nam badaczy i rekonstruktorów, w okresie jego średniowiecznej stołeczności, czyli w wiekach X-XIII.

Gdy we wnętrzu soboru Uspienskiego – Zaśnięcia Matki Bożej, zaczynam robić zdjęcia, zwłaszcza przepięknej snycerskiej roboty ołtarzy i ram ikon, młoda mniszka, chyba jeszcze nowicjuszka, posłusznica, jak je nazywają w klasztorach prawosławnych, przecierająca szmatką szyby gablot i ikon pyta, dlaczego je fotografuję.

Kościół farny p.w. św. Marcina, biskupa z Tours, w miasteczku Bojnice w regionie Górnej Nitry na Słowacji, nie tylko należy, obok tutejszego zamku, do cennych zabytków naszych południowych sąsiadów. Stoi także, od blisko 9 wieków, w pobliżu największego na Słowacji siedliska ludzi pierwotnych – neandertalczyków, w jaskini odkrytej przez tutejszego proboszcza w roku 1926.

Największe, a zarazem główne miasto Wołynia, nazywane było w przeszłości „Małym Rzymem Wschodu”. Świątyń oraz innych budowli sakralnych było w nim bowiem dużo, i to kilku religii oraz wyznań. Część z nich nie istnieje, lub zachowały się z nich tylko fragmenty. Na miejscu jednych wznoszono kolejne, a dzieje niemal każdej z nich, to ciekawa historia,