Podróże Globtrotera

Königssee to wydłużone górskie jezioro leżące prawie w całości w Parku Narodowym Berchtesgaden w południowo-wschodniej Bawarii. Leży u podnóża masywu Watzmann (2713 m n.p.m.), z drugim po Zugspitze szczytem Niemiec. Jezioro jest naturalne, ukształtowało się po ustąpieniu ostatniego zlodowacenia, a ponieważ otoczone jest ze wszech stron stromymi zboczami, bywa porównywane do fiordu.

We wsi Dlhé Pole leżącej w regionie Kysuce, w północno – zachodniej Słowacji, znajduje się niezwykłe muzeum: druciarstwa. Kilkupokoleniowy dom mistrzów tego wiejskiego rzemiosła, które przez jego dawnych oraz obecnego właściciela i mieszkańca Jurija Šerika przekształcone zostało w twórczość artystyczną. Przy czym w przeszłości silnie związaną z Polską, przede wszystkim Warszawą.

Nazwa tego słowackiego ośrodka sportowo – turystycznego położonego w Beskidach tuż przy granicy z Polską jest trochę myląca. Snowparadise Veľka Rača – Oščadnica, czyli Śnieżny Raj Wielka Racza oferuje bowiem atrakcje przez cały rok. Chociaż z letnich korzysta o połowę mniej turystów niż w zimie, „zaledwie” około 100 tysięcy.

Kilkudniowa podróż po Słowacji w okresie nadal trwającej pandemii koronawirusa Covid-19 przypomniała mi wcześniejsze poznawanie tego kraju, wiele faktów z naszej wspólnej, wielowiekowej przeszłości, a także warunki i przepisy, w jakich turystyka zagraniczna odbywała się u nas jeszcze niedawno. Sądzę, że zainteresuje to Czytelników, zwłaszcza młodszych, nie pamiętających tamtych czasów.

Zła pogoda nie sprzyjała nam przez większość drugiego dania podroży. Dopiero w pozostałe, słoneczne, jak gdyby chciała nam to wynagrodzić. Udawało się jednak jakoś realizować kolejne punkty bogatego programu. Bardzo interesujący okazał się podwójny skansen – Muzeum Wsi Kysuckiej, Vychylovka w osadzie Chmúra w Nowej Bystrzycy (Nová Bystrica).

Świat, w tym najbliższa nam Europa, próbuje wracać do normalności po pierwszym etapie pandemii koronawirusa Covid-19. Do dziedzin gospodarki oraz życia społecznego, które ucierpiały najbardziej, należą turystyka, hotelarstwo i gastronomia. W wielu krajach i ich regionach stanowią one ważny segment, decydują wręcz o poziomie życia mieszkańców. Znaczącą rolę odgrywają one m.in. na Słowacji, która, chyba

Następnego dnia czeka nas poznanie Suzy, kolejnej jednej z wielu stolic Persji, ale nocujemy w mieście o nazwie AHWAZ. I przy tej okazji kolejny zresztą raz przekonujemy się o niezwykłości tego kraju. Miasto obecnie liczy około miliona dwustu tysięcy mieszkańców, a jeszcze 50 lat temu mieszkało tam tylko dwieście tysięcy. Dynamika wzrostu nietypowa dla naszych

Po poznaniu już tragicznej historii naszych rodaków wyrwanych z nieludzkiej ziemi, a także po wysłuchaniu opowieści z czasów niewoli babilońskiej, spędzamy pierwszą noc poza Teheranem, w Irańskim hotelu. Jego światowość, poziom odpowiadający dobrym czterem gwiazdkom, zaskakuje naszych niektórych uczestników. Podobnie zresztą byliśmy wcześniej zaskoczeni menu obiadowym w typowej lokalnej restauracji, gdzie obok głównych dań mieliśmy

Gdyby nie obawa przed zachorowaniem, niełatwa sytuacja finansowa biura podróży, które musi funkcjonować nie mając przychodów, a jedynie koszty i niepewność jutra, to pandemia miałaby nawet dobre strony. Nie pamiętam abym kiedykolwiek miał tak dużo wolnego czasu. To wprawdzie nie wakacje i ograniczeń jest sporo, ale można dużo czytać, można myśleć, mimo wszystko planować i…

Poszarpane skały, wymyślne kształty. Ciągną się długim na 20 km murem między miejscowościami Ballenstedt na południowym wschodzie i Blankenburg na północnym zachodzie. Wszystko na północ od słynnej ze skały czarownic miejscowości Thale. To Teufelsmauer, Diabelski Mur. Skąd się tu wziął? 

Pandemia koronawirusa spowodowała nieoczekiwane zmiany na polskich granicach. Na jej początku opublikowaliśmy relację z pogranicza polsko – czeskiego w Dolinie Kłodzkiej. Obecnie zaś refleksje z dawnej „granicy przyjaźni” na Nysie Łużyckiej w Zgorzelcu, o której po wejściu Polski do strefy Schengen praktycznie zapomnieliśmy.

Idę przez świerkowy las. Pod stopami miękko, jakbym szła po grubym dywanie. Cała ścieżka wysypana jest świerkowymi igłami. Igły leżą wszędzie, przykrywają kamienie, zasypują całą ziemię. Ten las umiera. Im dalej zagłębiamy się w góry, tym igieł pod nogami mniej, tym więcej suchych drzew. Wreszcie innych już nie ma.

To jedno z ciekawszych miejsc do wiosennych wędrówek nad Biebrzą. Co prawda chcieliśmy dość tu czerwonym szlakiem ze wsi Gugny, ale wiosenne rozlewiska powstrzymały nasza wędrówkę. Zaatakowaliśmy wiec pętelkę z drugiej strony.

Nasze granice, podobnie jak wielu innych krajów, są już zamknięte ze względu na pandemię koronawirusa. A jak sytuacja wyglądała na granicy polsko – czeskiej „za pięć dwunasta”? Oto relacja:

Na styku trzech polskich krain historyczno – geograficznych: Mazowsza, Lubelszczyzny i Podlasia, leży nieco ponad 4-tysięczne miasto Żelechów. Z blisko siedmiowiekową przeszłością, w tym kilkuset lat żydowskiego sztetlu – miasteczka, w którym w 1939 roku mieszkało ponad 9 tys. ludności, głównie wyznania mojżeszowego.