Szwajcaria

    Gdy w roku 1019 cesarz rzymski Henryk II Święty (973-1024) zainicjował budowę w Bazylei katedry i wraz z żoną Kunegundą ufundował ją, nie był w stanie przewidzieć, że wznoszenie tej świątyni zakończy się dopiero w niemal pięć wieków później – dokładnie w roku 1500. A w tym czasie chrześcijaństwo podzieli się, w 1054 r.

W Bazylei, 200-tysięcznym mieście-kantonie nad Renem w Szwajcarii, działa blisko 40 muzeów i hal wystawowych oraz kilkanaście galerii sztuki organizujących jej okresowe wystawy. W wydawanym co roku w kilku wersjach językowych – poza 7 europejskimi ( nie ma wśród nich polskiego) widziałem chińską i japońską – przewodniku po nich, znajduję szczegółowe informacje o 37 muzeach.

Na styku trzech krajów: Szwajcarii, Francji i Niemiec oraz na obu brzegach łuku Renu, który w tym miejscu skręca na północ wpływając do Republiki Federalnej i płynąc dalej do Morza Północnego, od ponad dwudziestu wieków leży Bazylea. Jedno z najważniejszych, a zarazem najciekawszych także z turystycznego punktu widzenia, obecnie ponad 200-tysięczne miasto ojczyzny Wilhelma Tella.

Niemal tuż na brzegu rzeki Reuss wypływającej w Lucernie z Jeziora Czterech Kantonów, oddzielony od niej tylko jednym rzędem budynków i sąsiadujący z kościołem jezuitów, stoi masywny, dwupiętrowy kamienny gmach z niewielką wieżyczką. Jest jednak tak wpisany w zabudowę tej staromiejskiej uliczki w Małym Mieście – południowej, mniejszej części tutejszej Starówki, że można by przejść

W panoramie północnego brzegu Jeziora Czterech Kantonów – Vierwaldstättersee w Lucernie, niemal na wprost dworca kolejowego, wyróżniają się dwie, wyjątkowo strzeliste, wręcz szpiczaste wieże kościelne. To zbudowany na niewielkim wzniesieniu Hofkirche – kościół klasztorny i farny p.w. św. Leodegara. Pierwsza wzniesiona, a zarazem wyjątkowo cenna świątynia w tym mieście. Z prawdziwymi sakralnymi perłami w jego

Tak wyglądała Lucerna w przeszłości, mówi przewodniczka pokazując reprodukcję starego sztychu miasta widzianego z lotu ptaka, z zaznaczonymi na ceglasto średniowiecznymi murami obronnymi, basztami, bramami i mostami. Obejmują one widoczny z miejsca na którym stoimy, po południowej stronie zachodniej części Jeziora Czterech Kantonów – Vierwaldstätter See, tuż przy jego ujściu do kanału i rzeki Reuss,

Lucerna, stare, zabytkowe i urocze miasto, leży w centrum Szwajcarii, nad Jeziorem Czterech Kantonów – Vierwaldstättersee. Swoją nazwę ten spory, gdyż ma powierzchnię 114 km², naturalny zbiornik wody do którego wpływa rzeka Reiss i kilka górskich rzeczek, zawdzięcza temu, że jego brzegi, oczywiście w różnych miejscach, należą do czterech kantonów. Lucerny oraz trzech historycznych, które

W niespełna 60-tysięcznej Lucernie, pięknym, pełnym zabytków z kilku wieków mieście nad Jeziorem Czterech Kantonów, zaskakuje mnie tylko jeden tradycyjny Jarmark Bożonarodzeniowy. I bardzo skromne dodatkowe iluminacje w mieście. W Małym Mieście – Kleinstadt, jak nazywana jest część tutejszej Starówki położona na południowej stronie jeziora, na placu między kościołem i starymi domami stoi kilkanaście estetycznych,

    Jedną z największych atrakcji turystycznych Zermatt, popularnego szwajcarskiego ośrodka sportów zimowych i całorocznego turystycznego, jest kolejka zębata na górski grzbiet Gornergrat. W ciągu 35 minut jazdy pokonuje ona malowniczą, widokową trasę o długości 9339 metrów, a zarazem 1479 metrów różnicy poziomów: z 1604 na 3089 m n.p.m.. Jest to najwyżej biegnąca w Europie

    Zermatt, jeden z najpopularniejszych szwajcarskich, a także alpejskich ośrodków sportów zimowych i letnich, jeszcze półtora wieku był zapadłą górską wioską na pograniczu z Włochami. Dostać się do niej można było tylko pieszo, gdyż droga, którą mogły pokonać zaprzęgi konne kończyła się w odległej o kilkanaście kilometrów wsi St. Niklaus. Chociaż wioską nie tak

    Osiem godzin jazdy w wagonie panoramicznym przez ogromny kawał Szwajcarii, w znacznej części przez jej najbardziej malownicze strony, historycznymi odcinkami niegdyś samodzielnych, lokalnych linii kolejowych. Albulalinie należących do Kolei Retyckich (RhB – Rhätische-Bahn), Furka-Oberalp-Bahn i Visp-Zermatt-Bahn. Z których pierwsza w 2008 roku wpisana została, wraz z Berninalinie – linią kolejową z St. Moritz

    Nie ma tu praktycznie prawie niczego, co przede wszystkim spotykamy w innych muzeach kolejnictwa, chociażby w nas w Polsce, lub przyciąga od razu uwagę. A więc zabytkowych, wysłużonych lokomotyw parowych, z silnikami Diesla, czy elektrowozów. Jak również innego taboru na szynach. Przeważnie nadal sprawnego, gotowego do ruszenia na żelazne szlaki. Tu, w Bahnmuseum