Autor: Cezary Rudziński

  W okolicach Sankt Petersburga znajduje się pięć dawnych carskich zespołów pałacowych z pięknymi ogrodami. Na południe od Północnej Stolicy kraju Carskie Sioło (Carskoje Sieło, od 1937 r. miasto Puszkin), Pawłowsk i Gatczyna. Na zachód zaś, na południowym brzegu Zatoki Fińskiej, Peterhof (w latach 1944-1997 Petrodworec) i Oranienbaum. Byłem w nich kilkakrotnie w latach 60-70-tych […]

  Najdalej na północy centrum miasta, przy jego głównej ulicy, leży największy, najważniejszy oraz w przeszłości jeden z najbogatszych w Rosji monastyrów – Spaso-Jefimiejew (Zbawiciela i św. Eutymiusza). Zbudowano go w XIV wieku, rozbudowano zaś w XVI i XVII w., gdy carowie Wasyl III i Iwan Groźny oraz bogata rodzina magnacka Pożarskich ufundowali w nim

    Do Suzdala, jednego z 10 zabytkowych staroruskich miast leżących na słynnym Złotym Pierścieniu otaczającym Moskwę, w pobliżu – to zaledwie ok. 30 km – Włodzimierza nad Klaźmią, docieram późno wieczorem. Rozejrzeć mogę się więc dopiero rano. Jestem tu już po raz trzeci w ciągu minionych prawie 40 lat i blisko w ćwierć wieku

    Równe trzy wieki istnienia obchodzi ławra Aleksandra Newskiego w Sankt Petersburgu – Swjato-Troickaja Aleksandro-Newskaja ławra. Tym Czytelnikom, którzy niezbyt znają nazewnictwo prawosławia wyjaśniam, że ławra to najwyższej rangi i o szczególnym znaczeniu męski klasztor prawosławny. Najważniejsza dla całego prawosławia jest Wielka Ławra na Górze Athos w Grecji. W Cerkwi rosyjskiej lub od niej

    Nad kanałem Gribojedowa w centrum Sankt Petersburga stoi jedna z najpiękniejszych prawosławnych cerkwi nie tylko Północnej Stolicy Rosji, ale i całego kraju. W pełnej krasie można podziwiać jej urodę w promieniach słońca, najlepiej od wiosny do jesieni, gdy odbija się w wodzie kanału. Taką pamiętam ją z dłuższych pobytów tu, jeszcze w Leningradzie,

    W centrum Sankt Petersburga, kilkadziesiąt metrów na północ od głównej ulicy Północnej Stolicy Rosji – Newskiego Prospektu, w rejonie zamkniętym od zachodu, północy i wschodu Kanałem Gribojedowa oraz rzeczkami: Mojką i Fontanką, znajduje się Plac Sztuk. Nazwę swą zawdzięcza stojącym przy nim lub w pobliżu budowlom. M.in. Teatrowi Michajłowskiemu, Zamkowi Inżynieryjnemu, a przede

    Północna Stolica Rosji, jak nazywa się Sankt Petersburg, szczyci się aż siedmioma soborami – prawosławnymi katedrami. Isakijewskim (św. Izaaka Dalmatyńskiego), Kazańskim (Ikony Matki Bożej Kazańskiej), Swjato-Troickim (Trójcy Świętej w Ławrze Aleksandro – Newskiej), Piotra i Pawła (w Twierdzy Pietropawłowskiej), Spaso-Preobrażenskim (Przemienienia Pańskiego) oraz Mikołajewskim (św. Mikołaja). Część z nich jest nadal tylko muzeami.

  Żył w XIX wieku w Moskwie, na Zamoskworzeczu – w prawobrzeżnej dzielnicy miasta, przemysłowiec i kupiec Paweł Tretiakow (1832-1898). Nie tylko bogaty, ale o szerokich zainteresowaniach, zwłaszcza w dziedzinie sztuki, a szczególnie malarstwa. W źródłach rosyjskich znalazłem na jego temat sporo informacji, z których część warto przytoczyć. Pochodził on ze średniozamożnej moskiewskiej rodziny kupieckiej.

    Kilkaset metrów na południowy zachód od murów moskiewskiego Kremla, na lewym brzegu rzeki Moskwy wznosi się największa, a zarazem obecnie główna prawosławna świątynia Rosji: Sobór Katedralny Chrystusa Zbawiciela. Jej pięć kopuł, zwłaszcza wielka centralna, widocznych jest z wielu punktów miasta. Oglądałem je z odległych Wróblich Wzgórz, murów Kremla, Zamoskworzecza – prawobrzeżnej części centrum

  Przechodziłem tędy podczas dawnych pobytów w Moskwie dziesiątki razy. Była to bowiem najkrótsza droga na Plac Czerwony z ulicy Gorkiego – obecnie ponownie Twerskiej przez plac Maneżu obok hotelu Moskwa. Ze starych zdjęć i sztychów wiedziałem, że w przeszłości stała w tym miejscu Brama Zmartwychwstania – Woskresenskije Worota Kitaj Gorodu, otoczonej murami osady kupców